Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home De GKv krijgt in 2015 een hierarchische (synodale) vorm van kerkregering

De GKv krijgt in 2015 een hierarchische (synodale) vorm van kerkregering

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 2
LaagsteHoogste 

Dat schrijft dr. R.D. Anderson (FRCA - de gereformeerde kerken in Australië) op zijn website (al in november 2014) als aanvulling op een verklaring van artikel 31 van de gereformeerde kerkorde.  De tekst van dit kerkordeartikel is:

Artikel 31 - Beroep op een meerdere vergadering. (Editie(s) 1978)

Als iemand van oordeel is dat hem door een uitspraak van een mindere vergadering onrecht is aangedaan, kan hij zich beroepen op de meerdere vergadering.
De uitspraak die bij meerderheid van stemmen gedaan is, zal als bindend worden aanvaard, tenzij bewezen wordt dat zij in strijd is met het Woord van God of met de kerkorde.

Hieronder citeer ik dr. Anderson uitvoerig over de bescherming van artikel 31 van de kerkorde tegen kerkelijke hiërarchie, waar een synode de meeste vergadering is en de kerkenraad de hoogste vergadering. Dr. Anderson laat vervolgens zien hoe de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in 2015 het pad gaan van de kerkelijke (synodale) hiërarchie. Zo gaan deze kerken terug naar de periode van voor 1945. Dit terwijl ook het onderhouden van artikel 31 van de gereformeerde kerkorde het voortbestaan van de gereformeerde kerken vanaf 1944 heeft gewaarborgd.

In 2008 liet Anderson in een verklaring van art. 31 KO zien dat dit artikel ook de plaatselijke kerkenraden beschermde tegen kerkelijke hiërarchie. Daaruit citeer ik het volgende:

De bescherming: Geen hiërarchie
In 1944 ging het om de tweede zin van dit artikel, om het primaatschap van Gods Woord. In deze zin zie je ook het grootste verschil tussen Gereformeerd kerkrecht en dat van andere kerken. De Synode is in onze kerken geen hoger vergadering. Met opzet wordt gesproken van de “meerdere vergadering,” dat wil zeggen een vergadering van meerdere mensen uit meerdere kerken. Niet hoger, maar breder.

De hoogste vergadering volgens Gods Woord is de vergadering die rekenschap op de jongste dag moet afleggen. Je moet je je afvragen, als het mis gaat in Christus’ kerken, aan wie gaat Hij de schuld leggen op de jongste dag? Wie draagt de eindverantwoordelijkheid?

Niet de synode. Zelfs al maakt de synode de aller gekste en verkeerde besluiten die je bedenken kan. De schuld gaat de HERE aan de voeten van de plaatselijke ouderlingen leggen. Daar bij de kerkeraden van de verschillende gemeenten waar het hoort. Die voorgangers, zoals Hebreeën dat zegt, mensen die ons in het leven voorgaan, die zullen rekenschap moeten afleggen.

Daarom kan en mag een onbijbels synodebesluit nooit zomaar door een kerkeraad aanvaard worden. Elke keer weer als een synode heeft plaatsgevonden heeft elke plaatselijke kerkeraad de verantwoordelijkheid om die besluiten aan Gods Woord te toetsen. Als het niet naar Gods Woord is, geeft artikel 31 je het recht, beter gesteld, de plicht, om dat besluit niet uit te voeren. De synode kan en mag dan niets afdwingen.

Zo ging het in 1944 mank. De Generale synode had bepaalde besluiten genomen. Het doet er hier niet toe waar het over ging. Het gaat erom dat de Synode gehoorzaamheid eiste van alle kerken. Artikel 31 werd in effect buiten werking gesteld. Een kerkeraad moest die besluiten niet toetsen, maar op de Synode vertrouwen. En de Synode zou haar eigen besluit nog een keer kunnen toetsen op de volgende Synode, maar totdat een Synode bewezen had dat haar eigen besluit tegen Gods Woord was, moest je het slikken en gehoorzamen.

Zodoende maakte de Synode zich de enige juiste lezer van Gods Woord. Iedereen moest voor haar wijsheid buigen. Zij was de enige die haar eigen wijsheid kon toetsen.

Daar kwam terecht protest tegen. Daarom wilden onze kerken artikel 31 onderhouden. Geen superkerk geregeerd door een Synode, maar een verband van plaatselijke gemeenten, die elkaar helpen en steunen. Tenslotte, in 1944 zagen maar 10 procent van de plaatselijke kerken dit in.

Hoe kwam het dat 90% met de massa meeging? Er bestaat nog altijd het grote gevaar—en het is vandaag de dag zeker aanwezig—dat de broeders ouderlingen geen tijd of zin hebben om synodebesluiten door te pluizen en principieel erover na te denken. Het is zo makkelijk te redeneren dat die beste Synodeleden toch wijze mannen zijn, die toch geen verkeerde besluiten zouden nemen. Men wil dan hun wijsheid (blindelings) vertrouwen en doorgaan met kerk te zijn ter plaatse.

Dat soort denken betekent de dood van een kerkverband. Het klinkt zo mooi en christelijk om elkaar zo te vertrouwen, maar het is in wezen niets anders dan een getuigenis van geen meeleven. Een kerkverband is er om voor elkaar te zorgen, elkaar te helpen en steunen. Het moet geen grote administratie, geen groot bedrijf worden. Het echte kerkwerk moet niet door een synode worden gedaan. Het werk van de kerk hoort in de kerken plaats te vinden. Het verband is er om onderlinge hulp en steun te bieden, niet om een stelletje experts alles te laten leiden naar eigen goeddunken. Hoe langer een synode zich bezig houdt, hoe meer deputaatschappen in het leven geroepen worden, hoe meer rapporten en administratie er bij komt, hoe meer het gevaar van hiërarchie op de loer ligt. Want als het werk van een synode onoverzichtelijk wordt voor een kerkverband is het einde in zicht.

Laten wij dan waken dat wij geen lieve hondjes worden van de grote synodebaas, maar nog altijd zelf in ons eigen leven Gods Woord hoog houden en alles dááraan toetsen. Zo kunnen wij met een rein geweten onze Here ten jongsten dage ontmoeten en zo kunnen wij het goede werk dat een synode doet leren waarderen. Christus’ bloed heeft de gemeente gekocht, bloed dat leven betekent voor ons allen. Daarom willen wij voor Hem en naar Zijn Woord strijden! En zijn Woord is levend en krachtig. Laten wij dat geloven. Laten wij de verantwoordelijkheid voor het omgaan met dat Woord aan geen ander geven. Dan wordt het alleen maar slap en levenloos in onze handen. Laten wij het zélf gebruiken. Zélf mee leren omgaan. Dan komt het tot leven.
Dan wordt het een scherp tweesnijdend zwaard waarmee wij goed kunnen strijden.

In november 2014 heeft hij dit artikel (nu in het engels) aangevuld. Daaruit citeer ik het volgende (vrij vertaald):

Dit brengt ons bij een zeer trieste ontwikkeling in onze zusterkerken. Synode Ede 2014 heeft eindelijk een geheel nieuwe kerkorde voor de kerken geratificeerd, die volgend jaar (2015 - JT) in werking treedt. Botweg gezegd is artikel 31 verwijderd en de verantwoordelijkheid van de kerkenraden om de besluiten van bredere kerkelijke vergaderingen te toetsen wordt teniet gedaan. Hoewel er nog steeds de mogelijkheid bestaat voor een individu niet bij de beslissing van een meerdere vergadering neer te leggen als hij of zij het onbijbels acht en het een kwestie wordt van het geweten. 1 Deze mogelijkheid is voor kerkenraden opgeheven. Het meeste wat een kerkenraad kan doen, is de classis te verzoeken dat de kerkenraad vriendelijk dispensatie wordt gegeven om besluiten van de synode, die volgens hem in strijd zijn met de Schrift, niet te gehoorzamen. De classis uitspraak moet worden gehoorzaamd, ongeacht de uitkomst.

(...)

De nieuwe kerkorde die geldig zal worden in 2015 ontneemt deze verantwoordelijkheid van de plaatselijke kerk en legt effectief een hiërarchische (synodale) vorm van kerkregering op.

(...)

Het is erg triest om te zien dat een kerkverband het pad gaat van kerkelijke hiërarchie, vooral wanneer het opleggen van dergelijke hiërarchie leidde tot de vrijmaking van 1944 in de eerste plaats. Het is nog droeviger om zo'n zwakke poging te zien ter verdediging van dit pad.

De vertaling van Andersons schrijven van deel 1 en deel 2 is op 7 februari 2015 gepubliceerd op eeninwaarheid.info: GKv en hierarchie

Hieronder de volledige aanvulling in zijn artikel over artikel 31 van de kerkorde (nov. 2014):

The New Church Order in the Netherlands
This brings us to a very sad development in our sister churches. Synod Ede 2014 has finally ratified an entirely new church order for the churches there which will come into effect next year. To put it bluntly, article 31 has been removed and the responsibility of consistories to test the decisions of broader assemblies is made null and void. While there is still the possibility for an individual not to follow the decision of a major assembly if he or she deems it to be unscriptural and it becomes a matter of conscience. 1 This possibility for consistories has been removed. The most a consistory can do is request from its classis that it kindly be given dispensation not to obey a decision of synod which it deems to be contrary to Scripture. The classis ruling must be obeyed, no matter the outcome.

Our Australian churches remonstrated the Dutch synod also on this point. Synod Ede, however, to my great surprise, has turned around and actually rewritten history! Perhaps there should have been no surprise. When men are bent on taking a certain path by hook or by crook, they will stop at nothing to justify their actions. For interested readers let me explain. Synod Ede said the following in response to our criticism (Decision 2,g. re: admonition foreign churches):

that the objection concerning the removal of Article 31 CO originates from a reading of that article which already was no longer valid in the Church Order edition of 1978; for the exceptional case where consistories feel that they are unable to carry out synodical decisions the normal way is that of accountability to classis.

Ground: the reading of Article 31 CO within the framework of the so-called right of ratification, such as e.g. defended by P. Deddens in his De ratificeering der besluiten van meerdere vergaderingen (1946) was opposed by J. Kamphuis in his Kerkelijke besluitvaardigheid (1970) and is no longer followed in the Reformed Churches. The adoption of the Church Order 2014 has not changed anything.2

The statements of this decision are however patently false. The earlier discussion between Dr. Deddens and Prof. Kamphuis concerned the question as to when a synodical decision is to be considered in effect, before or after ratification of local churches. Deddens had argued that a decision of synod is not legally binding until it has been ratified by the local consistory. Kamphuis, however, argued that a decision of synod is legally binding the moment the synod makes it. But Kamphuis never argued that there is therefore no responsibility for the local consistory to test the decisions and not to implement them according to article 31 if they are deemed to be unscriptural! Until 2015 the classis has never had any role in determining the validity of such a local decision to invoke article 31. Kamphuis himself argues that when Article 31 is invoked in this way, appeal must be made to the broader assembly responsible for the decision deemed to be contrary to Scripture or Church Order. If that body is the synod, classis has no role to play. The new church order which will become valid in 2015 removes this responsibility from the local church and effectively imposes a hierarchical (synodical) form of church polity.

That Synod Ede is indeed rewriting history is also quite clear from a synodical decision as recent as 2002 (Synod Zuidhorn). The decision of Zuidhorn itself is not directly concerned with article 31, but addresses the question whether churches could formally use Acts which were published online, or whether they had to wait for the printed version. Nevertheless, this decision does indirectly speak to the use of article 31 by consistories. In a statement on “the legal effect of decision making by the general synod” Zuidhorn stated (art. 18):

The consistories are authorised to proceed to ratification and implementation of a decision on the basis of the text published on the website (of the synod).3

This synod here presumes that consistories have the duty to scrutinise its decisions and so to “ratify” them. The question which is answered by its decision is whether consistories have to wait for the printed version of the Acts to do this. The answer is “no”. Consistories may “proceed to ratification” on the basis of the synodical online publication of the Acts.

This decision of 2002 is nothing other than the full implementation of article 31 of the church order. But now in 2014 Synod Ede has quietly ‛forgotten’ what Synod Zuidhoorn 2002 had said. They have also ‛forgotten’ that there are still some churches which have not wearied of the enormous tomes which synods have been producing the last number of years and still do make the effort to ratify decisions.

Even more surprising is the fact that this ‛forgetfulness’ in 2014 extends to the discussions at Synod Harderwijk 2011 (recorded in the Acts) only three years earlier. It was at this synod that the question of whether or not to include article 31 in the new proposed church order came up. Before 2011 there had already been a first draft of this church order which included article 31.4 However, Harderwijk needed to make a judgment on the second draft – and this version had excluded article 31!5 The deputies responsible explained in their report that they had made a conscious choice to apply the principles embodied in article 31 in a new and different way to the past.6 Synod Harderwijk 2011 accepted this deletion of article 31 and it was therefore also left out of the third draft which this same synod published some months later. 7 In the explanation appended to this third edition, the synod justifies the omission of article 31 by arguing that churches ought not to be testing synodical decisions to see if they are in accord with Scripture, confessions and church order, as had been the practice under article 31.8 It is stated that the intention of the new church order is that only the synod itself has the authority to grant an appealing body or person a suspension for carrying out the decision being appealed. Yes, one could still appeal a decision, but that decision must still be implemented unless a synod grants you special dispensation to set it aside. Under article 31 the appealing consistory would have had the responsibility not to implement a decision it regarded as unscriptural. The tables had now been turned. This synod was at least honest enough to admit that the church polity which had been so important for the liberation of 1944 had been altered.

Synod Ede 2014, however, now argues that this situation, which was still acknowledged as ‛new’ in 2011, has been the way the Dutch churches have done things all the way back to the early 1970s. This very convenient ‛forgetfulness’ has also enabled them, with the slip of a pen, to revise history and ‛rewrite’ the point which Prof. Kamphuis was making back in 1970. Indeed, there was a revised version of the church order in 1978, however, contrary to the suggestion of Synod Ede 2014, Article 31 remained completely unchanged and continued to function as it always had, leaving the final responsibility with the local consistory.

It is very sad to see a church federation go down the path of church hierarchy, especially when it was the imposition of such hierarchy that led to the Liberation of 1944 in the first place. It is even sadder to see such a feeble attempt to defend this path.

1 E72.4 Note that the word “persoonlijk” here means that one cannot object to a decision being against God’s Word, but only to a decision which personally affects him as an individual.
2 Translation of: dat het bezwaar over het wegvallen van artikel 31 KO uitgaat van een lezing van dat artikel die al onder de Kerkorde editie 1978 niet meer van kracht was; voor de uitzonderingssituatie waarin kerkenraden synodale besluiten niet menen te kunnen uitvoeren is daarvoor de normale weg die van verantwoording aan de classis. Grond: De lezing van artikel 31 KO in het kader van het z.g. ratificatie-recht, zoals bijv. verdedigd door P. Deddens in zijn De ratificeering der besluiten van meerdere vergaderingen (1946) is bestreden door J. Kamphuis in zijn Kerkelijke besluitvaardigheid (1970) en wordt niet meer gevolgd in de Gereformeerde Kerken. De vaststelling van de Kerkorde editie 2015 heeft daarin geen verandering gebracht.
3 Translation of: Rechtseffect van besluitvorming door de generale synode" Besluit 3.4 "De kerkenraden zijn bevoegd om op basis van de via de website gepubliceerde tekst tot ratificatie over te gaan en aan een besluit uitvoering te geven.
4 Ontwerp Kerkorde 20-12-2010, F2.1.
5 See F2 – 4.
6 Discussed under the ‛toelichting’ for F2.
7 The third edition was only published after the churches had been given several months to respond. A typical Dutch synod remains in sitting for a very long time.
8 See under F2.

Bronnen:

anderson.modelcrafts.eu Ds. RD Anderson 17 maart 2008 Artikel 31 van de Kerkorde (PDF)

anderson.modelcrafts.eu Ds. RD Anderson Laatste revisie 18 november 2014 (engels) ARTICLE 31 OF OUR CHURCH ORDER (PDF)

anderson.modelcrafts.eu Ds. RD Anderson Laatste revisie 7 augustus 2015 (engels) ARTICLE 31 OF OUR CHURCH ORDER (PDF)

Zie ook:

kerkrecht.nl oude kerkorde artikel 31

gkv.nl de nieuwe kerkorde artikelen van de GKv t.a.v. besluitvorming en rechtsmiddelen

 

dbnl.org Verzamelde werken 1942-1944 (ed. W.G. de Vries) -  19. Schilder aan de raad van de Gereformeerde Kerk te Enschede d.d. 19 januari 19431.

dbnl.org 1946 P. Deddens - Eerste- en tweedehands gezag - Is het een vreemde en ongereformeerde praktijk, dat de synode-besluiten door de mindere vergaderingen worden goedgekeurd?

dbnl.org 1942 K. Schilder - Verzamelde werken 1942-1944 (ed. W.G. de Vries) -  15. Schilder aan G. van Dooren te Wezep d.d. 13 december 19421.

dbnl.org 1946 K. Schilder en P. Deddens - Eerste- en tweedehands gezag (pdf).

kerkrecht.nl 1970 J. Kamphuis - Kerkelijke besluitvaardigheid.

fqinet.nl februari 2015 - een discussie op het fqi forum n.a.v. bovenstaand schrijven - Dictatuur.

eeninwaarheid.info D.J. Bolt 21-03-2015 De Herziene Kerkorde - Brandbrief aan kerkenraden.

Aan de kerkenraad van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt ter plaatse.
[deze brief is aan alle plaatselijke GKv kerkenraden gestuurd]

Drachten, 21 maart 2015

Geachte broeders,

Per 1 juli 2015 zal een nieuwe kerkorde van kracht worden in onze kerken, de zgn. Herziene Kerkorde (HKO) of Kerkorde 2014, de huidige Dordtse Kerkorde (DKO) geldt dan niet meer. De oude kerkorde behoefde taalkundige en ook inhoudelijke modernisering. Zo is er in verwerkt dat taken van de Particuliere Synodes zijn vervallen. Op 16 januari van dit jaar is de definitieve versie van de HKO vastgesteld door de synode te Ede. De kerkenraden hebben nu de taak de betreffende besluiten te ratificeren en daarmee deze besluiten voor hun rekening te nemen en uit te voeren.

De reden dat we ons tot u wenden is dat de HKO op enkele punten principieel verschilt van de DKO. We noemen de volgende zaken:

In de HKO is art. 31 DKO zodanig geamputeerd dat het in wezen geen gereformeerd maar een hiërarchische kerkorde is geworden.
Het recht van individuele gelovigen om toe te zien op de leer van de kerk is drastisch beknot.

We willen graag deze twee punten kort toelichten en de gevolgen ervan schetsen.

De inhoud van zijn brandbrief puntsgewijs:

Principiële verschillen DKO en HKO

1 - HKO, een hiërarchisch georiënteerde kerkorde

Voorbeeld 1 – Vrouwelijke ambtsdragers
Voorbeeld 2 – Aansluiting bij de PKN

2 - Beknotting taak en plicht van kerkleden

Ratificatie

(...)

We willen hier een dringende waarschuwing aan toevoegen.
De plaatselijke gemeente staat naar de Schrift rechtstreeks onder het gezag van Christus als Koning van zijn kerk. De kerkenraad is voor zijn handelen aan Hem directe verantwoording schuldig. Maar onder de nieuwe HKO zijn kerkelijke vergaderingen als synodes en classes bepalend voor wat kerken onvoorwaardelijk dienen uit te voeren. Daarmee wordt inbreuk gemaakt op de verhouding tussen Christus en zijn kerk.

En de kerkgeschiedenis waarschuwt ons dat invoering van een hiërarchisch kerkelijk besturingssysteem veelal onomkeerbaar is!

Oproep

Bij voorkeur hadden wij ons voor deze zaken rechtstreeks tot de generale synode gewend. Maar de kerkelijke weg is voor kerkleden, zoals eerder aangegeven, nu al geblokkeerd. Daarom doen we een dringend beroep op u om de besluiten m.b.t. de Herziene Kerkorde op korte termijn formeel te verwerpen, dus niet te ratificeren. Dat is urgent omdat anders volgens een geldende regel besluiten automatisch zijn geratificeerd: zie 'Aanbiedingsbrief bij de Acta GS Ede 2014, dd. 25/11/2014 waarin bepaald wordt dat een en ander vóór mei 2015 geregeld moet zijn!
Op deze wijze blijft het mogelijk onder de huidige DKO kerkordelijk te blijven samenleven in een gereformeerd niet-hiërarchisch verband van kerken waarin de schriftuurlijke zelfstandigheid van plaatselijke kerken ongeschonden wordt bewaard.


 

Roger Dean Anderson (1963), geboren en getogen in Nieuw Zeeland, werd grootgebracht in de Reformed Churches of New Zealand. Na universitaire studies te hebben afgerond in zowel de muziek als klassieke talen, werd hij naar Canada gezonden door zijn kerkelijke gemeente voor theologische studie (Hamilton, Ont.).

Na afronding van deze studie (MTh.), diende hij 12 maanden in Nieuw Zeeland als stage-hulppredikant waarna hij naar Nederland gezonden werd voor verdere studie. In 1996 promoveerde (ThD.) hij bij de Theologische Universiteit van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) te Kampen. Van 1996 tot 2004 diende Anderson de gemeenten Valkenburg (ZH) en Katwijk van de GKN (vrijgemaakt) als predikant. Vanaf juni 2004 tot 2012 diende hij de kerk van Katwijk. Sinds 2012 dient dr. R.D. Anderson de Free Reformed Church of Rockingham (Australia).
Anderson heeft regelmatig in kerkelijke tijdschriften gepubliceerd en is ook auteur van Ancient Rhetorical Theory and Paul (rev. ed. Leuven, Peeters, 1999) en Glossary of Greek Rhetorical Terms connected to Methods of Argumentation, Figures and Tropes from Anaximines to Quintilian (Leuven, Peeters, 2000). Hij is ook co-redacteur van H. Lausberg’s Handbook of Literary Rhetoric: A Companion for Literary Study (Leiden: E. J. Brill, 1998) en heeft een aantal artikelen bijgedragen aan Het Woordenboek voor Bijbellezers (ed. A. Noordegraaf et al, Boekencentrum, Zoetermeer, 2005).
Van zijn hand is in de serie 'Commentaar op het Nieuwe Testament' (Algemeen redacteur prof.dr. Jakob van Bruggen) het commentaar op Paulus’ eerste brief aan de Korintiërs.

Anderson houdt zich ook ijverig bezig met de oude muziek en publiceert ook over 17e en 18e-eeuwse Franse klavecimbels en hun muziek. Hij bezit drie klavecimbels, twee pijporgels en een piano uit de 18e eeuw. Hij houdt van rijden in snelle auto's en bouwt een werkend model U-boot (mini-duikboot) in z'n vrije tijd. Hij typeert zichzelf als "Reformed and a little crazy".

Bronnen:

CV op website De reeks Commentaar op het Nieuwe Testament o.r.v. prof.dr. Jakob van Bruggen

The homepage of Rev. Dr. R. D. Anderson

Laatst aangepast op vrijdag 21 augustus 2015 11:57  

Nieuws

Een brief van GKv kerkenraad Capelle aan den IJssel over M/V en ambt

De kerkenraad van de GKv Capelle aan den IJssel heeft in een brief de gemeente laten weten hoe hij de besluiten van de synode beoordeelt over M/V en ambt. Deze brief heeft de kerkenraad gepubliceerd... [More...]

DEZE LEZING GAAT NIET DOOR Dr. Pieter Boonstra op 12 jan. te Ten...

Vandaag (12/1 om 0:00 uur) ontvingen we het volgende bericht. Door persoonlijke omstandigheden konden we dit bericht niet eerder publiceren. Vanavond 11 januari kregen wij (kerkenraad GKv Ten... [More...]

Een nieuwe website uit GKv over bezinning vrouw en ambt

Gisteravond is de site online gegaan inzake de bezinning die achter de schermen gaande is rond MV en ambt. Deze site is opgericht door een aantal predikanten, een zuster en een broeder uit de... [More...]

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]