Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home

Br. A. Velthuis - Eén blijven in waarheid of verscheuren om niets?

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Klik hier voor het originele pdf document inclusief opmaak

1/5
Eén blijven in waarheid of verscheuren om niets?
A. Velthuis

Gij hebt ons tot een twistappel voor onze naburen gesteld, en onze vijanden bespotten ons. O God der
heerscharen, herstel ons, doe uw aanschijn lichten, opdat wij verlost worden.
” (Psalm 80:7-8)

Dat waren één van de eerste Bijbelteksten die bij mij opkwamen toen een deel van de Gereformeerde
Kerk (dolerend) te Dalfsen zich onlangs afscheidde van de gemeente. Weer een kerk van die “exvrijgemaakten”
op weg naar volmaakte versplintering. Want zo wordt er door velen gesproken en
gespot door hen die geen oog hebben voor de reformatie die de Here zelf in dit land heeft bewerkt.
Men meent in die versplintering een bewijs te zien dat deze reformatie niet door Hem gegeven is. De
enorme moeiten van de afgescheiden kerken na 1834 gemakshalve helemaal vergetend. Kranten als het
Nederlands Dagblad hebben zich natuurlijk gelijk gestort op deze kleine gemeente. Enkele dagen later
stond er met grote letters: “Scheuring in ‘nieuw vrijgemaakt’ Dalfsen”. Groot nieuws! Inderdaad het
werk van de Here met Zijn gemeente te Dalfsen is ook groot nieuws. Jaarlijks onttrekken zich
honderden leden van kerken waar het Woord niet langer meer veilig is. Nooit wordt daar over bericht,
hoogstens een zakelijk jaaroverzichtje van deze kerken ergens in de eerste maand van het nieuwe jaar.
Maar als 25 leden bezig zijn zich te onttrekken aan Zijn kerk, hoe klein die intussen ook geworden is,
dan komt dat in de krant. Zo schrijft de kerk geschiedenis. Want de Here gaat Zijn weg met Zijn volk. En
dan wordt, net als in de Schrift, geschiedenis geschreven. Kerkgeschiedenis waarin Zijn trouw telkens
opnieuw schitterend zichtbaar wordt. Zijn verbondstrouw tegenover menselijke ontrouw. Maar Christus
kerkvergaderend werk gaat onverminderd door. Dwars door de crisis en verdrukking heen!

Kerk of sekte?
Wie het ND artikel leest wordt geconfronteerd met de feiten. De scheuring is een actieve afscheiding.
Woordvoerder van de afgescheiden groep, ouderling T. Tel, zag geen heil in het voorstel van zijn
kerkenraad om gesprekken om te komen tot eenheid voort te zetten met DGK en de GKN. Hij en de
broeders en zusters die hem navolgen in zijn oproep tot afscheiding zijn er al uit. Direct aansluiten bij
de GKN. Tegen over het ND verklaarde hij daarover het volgende: “De verschillen tussen de twee
kerkverbanden zijn erg groot. Als gemeente kun je niet jarenlang als groepje apart blijven. Je moet bij
een kerkverband horen, anders word je een sekte.” Hij bedient zich hier met woorden van mijn en zijn
belijdenis. We moeten de kerk onderscheiden van de vele sekten die er in de wereld zijn en zich ten
onrechte kerk noemen (art. 29 NGB). We worden een sekte, dat is zijn vrees. En die angst werd
kennelijk zo groot dat hij en nog een ambtsdrager de gemeente opriepen tot afscheiding. Want van een
sekte moet je je wel afscheiden. Dat is onze belijdenis. Afgescheiden van hen die niet bij de kerk horen
(art. 28 NGB) en nu vervallen zijn tot een sekte. Heeft hij gelijk? Woordvoerder br. B. Lourens van de
kerkenraad van de gemeente van Dalfsen noemt de afscheiding vreemd. Vreemd, bijzonder, dat is
uitnodigend tot nader onderzoek. Vanwege de ernst van situatie is het daarom onontkoombaar om
eens naar de echte feiten te kijken. En dan zal blijken of er iets vreemds aan de hand is of dat er
inderdaad een afscheiding moest plaats vinden vanwege het vervallen tot een sekte van Christus
gemeente te Dalfsen.

Vrijmaking
In februari 2010 vond in Dalfsen een vrijmaking plaats van boven-Schriftuurlijke bindingen in de GKV.
Gevolg daarvan was dat niet langer vergaderd kon worden met de broeders en zusters in de
vrijgemaakt gereformeerde kerk ter plaatse. Daarmee is niet een nieuwe kerk ontstaan maar bleef de
kerk in Dalfsen juist bestaan. De ambtsdragers die de gemeente moesten oproepen tot vrijmaking
hebben hierover een uitvoerige verklaring 1 afgegeven. Christus bleef Zijn gemeente vergaderen in
Dalfsen. Spoedig kon al overgaan worden tot het bevestigen van 2 nieuwe ambtsdragers. Een complete
en zelfstandige gemeente van Christus. Klein? Jazeker! Maar toch werkelijk een complete kerk van
1 Te vinden op www.gereformeerde-kerk-dalfsen.nl
2/5
Christus. Geheel naar, en in overeenstemming met art. 27 t/m 32 NGB. De kerk, een heilige vergadering
van ware gelovigen die al hun heil verwachten van Jezus Christus (art. 27 NGB). Een kerk, klein in kracht
maar trouw aan Gods Woord. “Want gij hebt kleine kracht, maar gij hebt mijn woord bewaard en mijn
naam niet verloochend.” (Openbaring 3:8)

Zoeken van eenheid
Voor en direct na de vrijmaking begin 2010 verklaarden de ambtsdragers eenheid te zoeken met allen
die staan op het fundament van Schrift en belijdenis. Hierin wisten kerkenraad en gemeente zich
geroepen om mee te willen werken aan de wettige stroom van Zijn kerkvergaderend werk in
Nederland. In de verklaring die zij uitdeden gaan verwoordden zij dit als volgt: “Het is ons hartelijke
voornemen alles in het werk te stellen om tot eenheid te komen met allen die Christus willen volgen en
daadwerkelijk willen staan op het fundament dat Hij gelegd heeft, het Woord van apostelen en
profeten. Wij hopen, door Gods genade, weer te mogen staan in de ruimte van katholieke kerk.” 1 Hierin
spreekt een diepe afhankelijkheid aan de Koning van de kerk. Alleen Hij kan die felbegeerde eenheid
geven. Het is onze taak en roeping om eenheid te zoeken maar alleen Hij kan daarover Zijn zegen
geven. De kerkenraad heeft, na hierover ook gesproken te hebben met de gemeente, zich gericht op
gesprekken met DGK en de GKN. In het volle besef dat Dalfsen niet zomaar even een eenheid kan
bewerken tussen beide verbanden. Wel ziet en zag de kerkenraad van Dalfsen een roeping om, waar
mogelijk, hier aan bij te dragen. Het kerkenraadsbeleid hierover is als volgt verwoord: “Het is onze taak
en roeping om als het maar enigszins kan mee te werken aan en te streven naar eenheid van allen, die
omdat zij op hetzelfde fundament staan, bij elkaar horen.” Ook dit getuigt van een bescheiden en
afhankelijke houding. Als het maar enigszins kan wil Dalfsen een bijdrage leveren naar eenheid van
allen die bij elkaar horen. Welke kerkenraad wil dit niet? Maar het is niet zo dat het mee willen werken
aan die eenheid het enige doel van de gemeente is geworden. Alsof Dalfsen eerst die eenheid even
wilde bewerken om pas dan kerkverbandelijke eenheid aan te gaan. Telkens is het beleid er op gericht
geweest om zo mogelijk aansluiting te vinden bij een kerkverband. Hetgeen het ND hierover betoogt is
dan ook niet compleet als gesteld wordt dat de predikant, ds. E. Heres “en het overgebleven deel van de
gemeente wil werken aan eenheid tussen de twee kerkverbanden van ex-vrijgemaakten.” Deze
bewering op zich mag dan juist zijn maar hier wordt de suggestie gewekt dat Dalfsen eerst wil werken
aan eenheid en pas daarna een kerkverband aan wil gaan. En inderdaad, wie dan vreest voor een
jarenlang isolement, heeft beslist een punt. Want dan zou Dalfsen eenheid tussen DGK en de GKN als
voorwaarde gebruiken voordat zij zelf een kerkverband aangaat. Deze suggestieve bewering, met de
donkere wolk van een jarenlang isolement, blijkt het goed te doen. Dan wordt de gemeente onterecht
angst voor sektevorming ingewreven, zoals ook de afgescheiden ouderling T. Tel nu weer probeert.

Internetmagazine Eén in Waarheid komt met een vergelijkbare veronderstelling waar het volgende over
Dalfsen wordt betoogd: “De gemeente sloot zich niet op voorhand aan bij het DGK- noch bij het GKNverband-
maar begon samensprekingen met beide. De belangrijke drijfveren voor deze handelwijze
waren zó te werken aan eenheidwording van de haast hopeloos verdeelde ex-GKv-ers en te proberen
hun steeds grotere verstarring te doorbreken.” 2 Ik ga uit van de goede bedoeling van de redacteur maar
dit onthult slechts een klein stukje van de waarheid. En dat zou zomaar kunnen leiden tot verkeerde
conclusies. Belangrijke drijfveer om met beide kerkverbanden te spreken was niet alleen werken aan
eenheidswording. Belangrijke drijfveer om te spreken met beide kerkverbanden was ook om na te gaan
bij welk kerkverband men zich zou moeten voegen als er een keuze gemaakt zou moeten worden (zie
ook art. 29 NGB). Dalfsen zou in dat geval niet willen kiezen op grond van eigen gevoelens en
lasterpraat maar een weloverwogen en gefundeerd besluit nemen. Terecht stelt de woordvoerder van
de kerkenraad in het ND: “De gesprekken met de twee kerkverbanden waren ook nog niet afgerond.
Dan is het on-Schriftuurlijk om een keuze te forceren.” Om niet te vervallen in een lichtvaardig en
onverhoord oordelen (Zondag 43 HC) van DGK of de GKN. Maar ook de andere leden van de kerkenraad
willen zich aansluiten bij een kerkverband en daarmee niet wachten tot eenheid tussen beide
1 Verklaring van kerkelijke stappen om gereformeerd te blijven, pag. 8.
2 Zie: http://www.eeninwaarheid.nl/index.php?cat=20&item=3100
3/5
verbanden is bereikt. Alleen is hen nog niet duidelijk bij welke. “Het is de bedoeling dat dit jaar
daarover een besluit valt” deelt de woordvoerder van de kerkenraad desgevraagd mee. En natuurlijk,
als Dalfsen in die gesprekken ook een aanzet kan geven tot eenwording tussen beide kerkverbanden
dan zal dat niet nagelaten worden. Want aan de roeping om te werken aan (herstel van) eenheid zal
Dalfsen gehoor willen en blijven geven.

Voorstel voortzetting gesprekken
In een voorstel aan de gemeente heeft de kerkenraad aangegeven nieuwe gesprekken met beide
kerkverbanden aan te willen gaan. De reden hiervan is dat de al gevoerde gesprekken aanleiding geven
om de gesprekken voort te zetten. Ten aanzien van beide kerkverbanden heeft de raad enkele cruciale
punten benoemd die de noodzaak tot een hernieuwd gesprek onderstrepen. Verder bleken er in de
gemeente verschillende vragen te leven over beide kerkverbanden. Enerzijds was er zorg over het
functioneren van de kerkregering in DGK. Anderzijds werd in het verslag van de bespreking met de GKN
een ongefundeerde en onbewezen hardheid richting DGK gesignaleerd. Daarover zijn opmerkingen
gemaakt en vragen gesteld. Al deze zaken deden de kerkenraad ertoe besluiten om aan de gemeente
voor te stellen met beide verbanden een volgend gesprek aan te gaan. Om duidelijkheid te krijgen
zodat, in een later stadium, een besluit tot kerkelijke eenwording gefundeerd genomen kan worden.

Het horen van de gemeente
Omdat het zoeken van kerkelijke eenheid niet alleen maar een zaak van de ambtsdragers is heeft de
kerkenraad besloten om de gemeente schriftelijk te horen over het voorstel van de raad. De reden om
dit schriftelijk te doen lag in het feit dat zo elk gemeentelid de gelegenheid kreeg zijn/haar voorkeur
aan te geven en deze te voorzien van argumenten. Hetgeen de gemeente in zou brengen wilde de raad
meenemen om na het horen van de gemeente een weloverwogen besluit te nemen. Het horen van de
gemeente diende niet om de gemeente zelf te laten beslissen, maar om de gemeente in te schakelen bij
deze belangrijke zaak.

De gemeente genegeerd
De twee, intussen afgescheiden ouderlingen, hebben geweigerd om mee te willen werken aan het
horen van de gemeente. Zij stelden dat het schriftelijk horen principieel onjuist is zonder daar ook maar
één grond voor aan te voeren. Zij hebben ervoor gekozen om de gemeente te negeren door deze direct
te dwingen tot een keuze. Want voordat de gemeente gehoord was hebben zij deze weg geroepen naar
eigen georganiseerde samenkomsten. Ambtsdragers zullen in hun handelen en spreken richting
gemeente zich bewust moeten zijn dat zij dit namens Christus hebben te doen. In zijn naam treden zij
op. Duidelijk komt dit naar voren als Paulus spreekt: “Wij zijn dus gezanten van Christus, alsof God door
onze mond u vermaande.” (2 Kor. 5:20) Gezanten van Christus, alsof God door hun mond spreekt. Het is
daarom huiveringwekkend dat deze twee ouderlingen in hun schrijven binnen de gemeente van Dalfsen
DGK geen enkele Schriftuurlijke grond noemen om zich af te scheiden. Want ook in hun regeerambt
moet heel hun spreken zijn alsof Christus door hen spreekt. Juist tegen dit persoonlijke
heerschappijvoering wordt in de Schrift nadrukkelijk gewaarschuwd. “Hoedt de kudde Gods, die bij u is,
niet gedwongen, maar uit vrije beweging, naar de wil van God, niet uit schandelijke winzucht, maar uit
bereidwilligheid, niet als heerschappij voerend over hetgeen u ten deel gevallen is, maar als voorbeelden
der kudde.” (1 Petr. 5:2-3) De twee ouderlingen hebben in heel hun schrijven van geen enkel
kerkenraadsbesluit aangetoond dat deze in strijd is met Schrift of belijdenis. Ze hebben dit zelfs niet
eens geprobeerd. Het voorstel (geen besluit) van de raad wezen zij af als principieel onverantwoord
zonder ook maar bewijs te geven van hun bewering, laat staat een onderbouwing vanuit Schrift of
belijdenis. Het enige wat zij, als ambtsdragers, gedaan hebben is hun eigen wil doorzetten en zo de
gemeente mee hebben gesleept in een diepe breuk. Ds. J.G. Veenstra heeft dit ooit als volgt verwoord:
“Wee de ambtsdragers, die eigen wil doorzetten, zichzelf niet kunnen verloochenen, zelf regeren, en
grijpen naar de macht van Christus, om zich verschuilend achter hun ambt, heerschappij te voeren over
de kudde.” 1
1 Onze Geloofsbelijdenis, ds. J.G. Veenstra, pag. 393
4/5

Druk van buiten
Duidelijk is geworden dat de gemeente van Dalfsen van binnenuit, zonder gronden, gescheurd is. Maar
er is meer aan de hand. Van belang is te letten op de slotregel in het digitale artikel van het ND welke,
naar ik aanneem, vanwege ruimtegebrek niet in de papieren versie is opgenomen. Volledigheidshalve
neem ik de ontbrekende regel nu volledig over. “Het kerkverband van Hoogendoorn en Van der Wolf
vergadert eind deze maand. Daar zal waarschijnlijk het verzoek om toelating van de groep in Dalfsen
aan de orde komen, laat ds. Hoogendoorn weten.” 1 Laat dominee Hoogendoorn weten ……, kort na de
scheuring in Dalfsen. Dominee Hoogendoorn is goed op de hoogte, zo goed zelfs dat hij, als predikant
van de GKN, al kan laten weten dat het verzoek om toelating door zijn kerken deze maand al besproken
zal worden. De twee afgescheiden ouderlingen onderhouden dus, buiten hun eigen kerkenraad om,
formeel nauw contact met predikanten uit de GKN. En dat contact is zo nauw dat de GKN nu al spreekt
over toelating van de afgescheiden groep. Dat de twee ouderlingen gehandeld hebben met steun en
advies van voorgangers uit de GKN is intussen geen geheim meer. Dat predikanten uit dit verband,
wetend dat Dalfsen met hen een vervolg gesprek wilde, nu zó handelen is zowel onthutsend als
ontdekkend. Hier verraadt zich een houding die haaks staat op wat publiek gezegd en geschreven is.
Juist waar het ging om zoeken naar eenheid sprak ds. Hoogendoorn het volgende uit: “Laten we elkaar
zoeken. Heel bescheiden, want wat zijn we zwak en hulpbehoevend. Heel ootmoedig, want de kerkelijke
situatie mag ons wel tot diepe ootmoed stemmen, naar God en mensen toe.” 2 Ik moet eerlijk zeggen:
dit zijn woorden uit mijn hart gegrepen. Maar waar is die bescheiden en ootmoedige houding
gebleven? Het was juist Dalfsen die voorstelde om ook met de GKN een tweede gesprek aan te gaan.
Om zo gestalte te geven aan de door ds. Hoogendoorn bepleitte ware oecumene. Maar voordat het
zover kon komen hebben voorgangers van de GKN steun en advies verleent aan een actieve afscheiding
op onwettige gronden van de gemeente te Dalfsen. Ds. Hoogendoorn spreekt gloedvolle woorden of
het hergroeperen van kleine kuddes achter de grote Herder aan. Terloops merkt hij in dit verband nog
op: “En dat met open mind naar allen die de Here liefhebben naar zijn Woord en die dat Woord willen
handhaven zoals een gereformeerde kerk zich daartoe heeft verplicht in haar formulieren van eenheid.”
3 Waar is die open mind gebleven die Dalfsen ook zo graag wilde betrachten? Voorgangers van de GKN
zouden getuigen van een werkelijk gereformeerd belijden als zij de afgescheiden groep nu zou
oproepen om zich weer te voegen bij de wettige kerkenraad en de gemeente te Dalfsen. En laten we
dan samen verder spreken, met open mind naar elkaar toe. Om de ware oecumene! Maar de
afgescheiden groep nu met “halleluja-geroep” ontvangen in de GKN zou het bescheiden zoeken van
eenheid door dit kerkverband teniet doen.

Afscheiding geboden?
Is van de gereformeerde kerk in Dalfsen nu echt afscheiding geboden? Om s’ Heren wil de broederband
verbreken? Ligt hier een roeping van Godswege? Is Dalfsen verworden tot een sekte? Tegenover De
Stentor verklaarde de afgescheiden ouderling T. Tel: "Als je niet bij een kerkverband hoort, dan word je
uiteindelijk gezien als een sekte. Dat kan niet de bedoeling zijn." 4 Het feit dat twee ouderlingen nu
opgeroepen hebben tot afscheiding en hierin volharden geeft aan dat zij Dalfsen inderdaad niet meer
kunnen zien als kerk van Christus. En dat allemaal zonder ook maar één bewijs te geven. In het begin
van dit artikel citeerde ik al de woordvoerder van de kerkenraad die deze afscheiding vreemd noemt.
Het was nodig om dit vreemde verschijnsel nader te onderzoeken. En inderdaad deze afscheiding is niet
alleen maar vreemd maar is gewoon scheurmakerij. Van geen enkel kerkenraadsbesluit kan worden
aangetoond dat deze in strijd is met Schrift of belijdenis. Het is zelfs niet eens geprobeerd door de
afscheiden groep. Het is bizar dat juist op het punt van zoeken naar eenheid twee ouderlingen die
eenheid nu verbroken hebben. Dit terwijl de kerkenraad van Dalfsen voornemens is de gesprekken met
beide kerkverbanden voort te zetten. Niet om eerst deze verbanden tot elkaar te brengen en dan pas
1 Zie: http://www.nd.nl/artikelen/2011/januari/18/scheuring-in-nieuw-vrijgemaakt-dalfsen
2 Zie: http://www.gereformeerdekerkkampenichthus.nl/hoogendoorn/?p=22
3 Zie: http://www.gereformeerdekerkkampenichthus.nl/hoogendoorn/?p=22
4 Zie: http://www.destentor.nl/regio/vechtdal/7997940/Afgescheiden-groep-vreest-%27sektevorming%27.ece
5/5
aansluiting te zoeken, maar gericht op een spoedig samengaan in een kerkverband. Maar omdat de
kerkenraad van mening is dat op basis van de inhoud van de gevoerde gesprekken nog geen
verantwoorde keuze gemaakt kon worden is aansluiting op dit moment niet mogelijk. Vervalt deze
gemeente nu daarom tot een sekte? Natuurlijk niet, Dalfsen is en blijft een volwaardige kerk van
Christus. Op dit moment weliswaar in een isolement, maar tegelijk Zijn Bruid!

God is getrouw, Zijn plannen falen niet
Hij kiest de zijnen uit, Hij roept die allen. Die ’t heden kent, de toekomst overziet, laat van zijn woorden
geen ter aarde vallen, en ’t werk der eeuwen, dat zijn Geest omspant, volvoert zijn hand (Gezang 31).
Dat biedt werkelijk troost, ook voor Zijn geestelijk verdrukte gemeente te Dalfsen. Want de strijd die
woedt is zwaar. Zo zwaar dat je je geloof er nog bij zou verliezen als Hij dit niet verhoedt. Ja, geestelijk
omkomen in de strijd. Maar: “Het zijn de gunstbewijzen des HEREN, dat wij niet omgekomen zijn, want
zijn barmhartigheden houden niet op, elke morgen zijn zij nieuw, groot is uw trouw! Mijn ziel zegt: Mijn
deel is de HERE, daarom zal ik op Hem hopen.” (Klaagliederen 3:22-24). Dat geeft nieuwe levenskracht.
Ook voor Dalfsen. Waar deze gemeente kerkelijke eenheid nog niet heeft gevonden, is die eenheid er
door de kracht van Zijn Geest. Wij belijden één katholieke of algemene kerk. Verbreid en verstrooid
over heel de wereld. Maar met hart en wil samengevoegd en verenigd. Verenigd en verbonden door
Geest en Woord door de onnoemelijke kracht van het geloof (art. 27 NGB en Zondag 21 HC). Daar ligt
het grote geheim van Christus kerkvergaderend werk. Volop in beweging, dynamisch, op weg naar de
komst van de Koning van de kerk. Waar mensen nog niet in staat gebleken zijn de eenheid te vinden
breekt de kracht van Zijn Geest onmiskenbaar door. En wee hen die Zijn werk willen tegenstaan. Die
breken waar eenheid geboden is. Het is mijn diepste bede en hartelijke wens dat de kerk van Dalfsen
doorgaat op het ingezette gereformeerd oecumenische spoor. Dwars door de huidige moeiten en crisis
heen. Een spoor wat spoedig uitloopt op een samengaan in een werkelijk gereformeerd kerkverband in
de wettige levensstroom van Christus kerkvergaderend werk. Van harte op zoek naar allen die werkelijk
staan op het fundament welke eens door de apostelen zelf gelegd is. Christus zal Zijn kerk staande
houden. Tegen het woeden van de wereld, ook als zij een tijd lang klein is en ogenschijnlijk verdwenen
lijkt. Want Christus is een eeuwige Koning die niet zonder onderdanen kan zijn (art. 27 NGB). Dat biedt
troost en een rijk perspectief voor de aangevallen gemeente van Christus te Dalfsen. Dat dwingt ons in
een heel ootmoedige houding op de knieën of Hij Zijn verdrukte gemeente nog wil gedenken én
genadig zijn. Of Hij zijn kandelaar niet weg wil nemen waar deze nu nog schijnt.

Gedenk uw gemeente, die Gij van ouds hebt verworven, die Gij verlost hebt als de stam van uw erfdeel,
de berg Sion, waarop Gij uw woning hebt gevestigd.
” (Psalm 74:2)

Laatst aangepast op zondag 30 december 2012 22:10  

Nieuws

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Onze ervaring tot hermeneutische sleutels geworden - boekbesprekingen...

Update 14/12: Dr. Hans Burger mailde mij dat in onderstaand artikel de weergave van zijn positie zoals hij die in Cruciaal verwoordt, onjuist is. Ik kom daar nog op terug. CGK Prof.dr. H.J.... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]