Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Wie is nu gereformeerder: Stroom Amsterdam of GKv ?

Wie is nu gereformeerder: Stroom Amsterdam of GKv ?

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Waarschuwing: de tekst hieronder bevat scherpe kantjes. Niet lezen bij lange tenen of overgevoeligheid.

Inleiding
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om iets over bovenstaande te schrijven, maar van het één kwam het ander. Ik wilde proberen duidelijk te krijgen waar Stroom Amsterdam (een GKv kerkplantingsproject met Martijn Horsman als pastor) of GKv 3.0 (zie hieronder) voor staat. Maar bij het bestuderen daarvan ontdekte ik een paar zeer verrassend positieve punten. Waarop ik me afvroeg: waarom is er dan zoveel rumoer in de GKv (2.0) over het toelaten van Stroom Amsterdam (GKv 3.0) als volledige zusterkerk?
Wie is er nu uiteindelijk gereformeerder: Stroom Amsterdam of GKv? - en niet alleen in formeel opzicht!

Beschrijving GKv 3.0
Nico-Dirk van Loo beschrijft GKv 3.0 als volgt in Drie GKv generaties: semper reformanda:

GKv 3.0 heeft, omdat ze een gereformeerde gemeenschap willen zijn (1) de gereformeerde kerk als instituut opgegeven, (2) is bezig gereformeerd traditie opnieuw doordenken en doorleven. GKv 3.0 wil orthodox-gereformeerd zijn in 21ste eeuw. 3.0 is van mening dat de missionaire context van de 21ste eeuw (namodern, nachristelijk én naseculier) vraagt om hernieuwde doordenking van de gereformeerde traditie op de invloeden van de verlichting en de machtspositie van de kerk toen ter tijd. Daarin is 3.0, net als de voorgaande generaties!, een kind van haar tijd. En dat moet ook, iedere generatie moet opnieuw de christelijke(gereformeerde zo u wil)traditie vorm geven in de tijd waarin ze leeft.

Martijn Horsman schrijft in het kader van traditie en vernieuwing, ook onderstaande reacties komen daaruit :

Ik kom regelmatig mensen tegen van gereformeerde huize die nooit hebben geleerd om zelfstandige keuzes te maken ten aanzien van geloof en traditie.
(...)
De gevolgen voor het geloofsleven van mensen zijn desastreus. Velen zien zich voor het dilemma gesteld: of alles accepteren, of alles verwerpen en zelf op zoek gaan naar iets nieuws, buiten de traditie.

In een reactie daarop zegt Jasper Klapwijk (niet de dominee Jasper Klapwijk van Gelukkig Gereformeerd):

Het punt lijkt me veeleer dat het gaat om het all-in pakket van de gereformeerde belijdenisgeschriften: een ideologie die geldt als norm omdat (niet voorzover) die bijbels is, en die tegelijk bepaalt hoe de bijbel gelezen dient te worden. Probeer daar maar eens uit te ontsnappen.

Waarop Martijn zegt:

Jij legt de vinger bij de ‘double bind’ binnen de gereformeerde traditie. Wie zegt dat de belijdenis niet in lijn is met de bijbel is per definitie fout omdat de belijdenis bepaalt hoe die bijbel gelezen moet worden. Dit is een afzonderlijke blog waard…

Pas op: Martijn geeft hier nog geen waarde oordeel! Ik ben wel heel benieuwd overigens naar die blog. Dat heeft natuurlijk ook invloed op de conclusie.
Arjen Vreugdenhil zegt daarop in een reactie:

Van de leden van de gemeenschap wordt verwacht dat zij zich bewegen binnen de nodige kaders. Als die kaders verkeerd of te bekrompen gedefinieerd zijn, kan dat best veranderen, maar daarover wordt samen besloten. Dit is de achtergrond van de belijdenis als norma normata: ze weerspiegelt de belangrijkste conclusies van de gemeenschap over de essentie van de bijbelse waarheid, en van elk individu wordt een respectvolle houding verwacht; van instemming, of in geval van onenigheid van zwijgen of op de juiste manier aanhangig maken.

Waarop Martijn zegt:

Wat jouw reactie op de inhoud van mijn blog betreft: je verhaal is theoretisch mooi, maar praktisch problematisch. Ik heb het ‘daarover wordt samen besloten’ al veel vaker gehoord en feitelijk belemmert het de vrije gedachtevorming en het creatieve experiment. Het individu is machteloos tegenover een dergelijk systeem. De kerkelijke leiders worden ontmoedigd in een contextuele toepassing van het evangelie, omdat iedereen die iets nieuws zegt, snel het verwijt krijgt tegen de confessie in te gaan. Het gevolg: een predikant die op zijn eigen plek goed en creatief bezig was, moet al zijn energie gaan steken in interne processen en vergaderingen om uit te leggen wat hij nu weer gezegd en gedaan heeft. Dat is wat er in de praktijk gebeurt.
Daarnaast nog iets over de individuele geloofsontwikkeling: om volwassen te worden heeft een mens het nodig de eigen traditie kritisch onder de loep te nemen, er desnoods af en toe stevig tegen aan te trappen, om uiteindelijk erin te kunnen leven. Jij zegt dat niemand zijn eigen pakket samen mag stellen? Dat is wat er in feite gewoon gebeurt. Alleen we sluiten onze ogen en doen vrolijk alsof we het allemaal met elkaar eens zijn. Het is dat soort gedrag dat de traditie uitholt.

Nu even niet te snel oordelen. Ik wil uit bovenstaande 2 punten belichten:

Mensen die nooit hebben geleerd om zelfstandig keuzes te maken ten aanzien van geloof en traditie
Als het zo is dat er veel mensen nooit hebben geleerd om zelfstandig te kiezen, is dat een levensgevaarlijke situatie voor de kerk. Dan zou men toch nooit eerlijk en oprecht een handtekening onder het ondertekeningsformulier kunnen plaatsen? Als men niet van harte er mee instemt dat de gereformeerde belijdenis in alles de Bijbel naspreekt, en toch een handtekening zet, is de belijdenis op den duur een formaliteit geworden. Dan kan men misschien nog wel zeggen de belijdenis is waar omdat, en niet voor zover, deze de Bijbel naspreekt, maar dat is dan een vol-automatische zin geworden waarvan men de betekenis niet eens meer doorgrondt.

Ik benadruk nog even wat Martijn schreef:

Jij zegt dat niemand zijn eigen pakket samen mag stellen? Dat is wat er in feite gewoon gebeurt. Alleen we sluiten onze ogen en doen vrolijk alsof we het allemaal met elkaar eens zijn. Het is dat soort gedrag dat de traditie uitholt.

Het gaat mij er nu niet om wat wel en niet mag qua pakketsamenstelling, maar dat hij stelt dat dit al realiteit is in de GKv. Ze schijnen daar vrolijk te doen alsof ze het allemaal met elkaar eens zijn. Terecht schrijft hij dan dat dat soort gedrag de traditie juist uitholt! Dus niet Stroom Amsterdam holt de traditie uit, die zijn er juist volop mee bezig. Maar de GKv holt de traditie uit met hun gedrag!

De Theologische Universiteit Kampen (TUK) heeft onlangs onderzoek gedaan naar het gereformeerde karakter van vier pioniersgemeenten binnen de GKV (Stroom was een van die gemeenten). Op basis daarvan zeggen ds. Mark van Leeuwen, prof. dr. Stefan Paas en dr. Hans Schaeffer:

Al met al komt hieruit bepaald niet het beeld naar voren van gemeenschappen die losgeslagen zijn van het gereformeerde erfgoed. Voeg daarbij de uitdrukkelijke instemming die de voorgangers uitspreken met de gereformeerde belijdenis en de manier waarop kernpunten van het gereformeerde belijden terugkeren in de samenkomsten, dan kunnen deze kerken onmogelijk gezien worden als bedreiging voor de gereformeerde grondslag van de GKV.

Integendeel, als gelijksoortig onderzoek gedaan zou worden onder oudere GKV-gemeenten, is het nog maar de vraag of de instemming met oergereformeerde uitgangspunten daar even sterk zou zijn. De zendingservaring doet namelijk twee dingen met ons: zij dwingt ons te selecteren wat echt belangrijk is in ons erfgoed (in plaats van klakkeloos het hele pakket over te nemen), maar zij brengt ons er tegelijk toe juist die dingen met hartstocht te aanvaarden. In de zendingservaring wordt de gereformeerde erfenis opnieuw ontdekt en toegepast. Deze gemeenten geven daar volop blijk van.

Als het echt zo is dat het 'gereformeerd-zijn-op-de-automatische-piloot' (ofwel klakkeloos het hele pakket overnemen) in de GKv een realiteit is, is de binding daar aan de belijdenis wellicht echt een formaliteit geworden. Als dat zo is begrijp ik ook hoe de enorme veranderingen tot stand zijn gekomen in de GKv vanaf de jaren '90.

Ds. Wim van der Schee (GKv) schrijft daarover in De theologen hobbelen achteraan in Kontekstueel (al in okt. 2002):

In het kader van deze overgang naar de praktijk duiken de laatste jaren een aantal landelijke deputaatschappen op als derde factor in het veranderingsproces van de vrijgemaakte wereld. De meest opvallende zijn de deputaatschappen die zich met de liturgie en de gezangen bezig houden, maar er valt aan meer te denken (werkbegeleiding predikanten, toerusting evangeliserende gemeente, bijvoorbeeld). In alle gevallen geldt dat de ontwikkelingen niet-theologisch zijn, maar uit de hymnologie, de liturgiegeschiedenis of uit de sociale wetenschappen komen. Telkens ook gaat het om het aanleveren van materiaal voor verbetering van de praktijk. Zorgvuldig wordt vermeden dat daarbij leer-punten aan de orde komen. De structuur van de vrijgemaakte wereld blijft in stand. Binnen de muur van de gegeven leer speelt het leven zich af. Intussen blijkt dat waar het niet meer over gaat eenvoudig te verdwijnen, zonder dat er iets positiefs voor in de plaats komt: uit de muur is de een na de andere steen praktisch weggebroken of uitgevallen. Maar dat is een groot taboe.

Dat taboe kon wel eens de vrijgemaakte variant zijn van de overduidelijke frustratie die de Gereformeerde Kerken in Nederland de das om heeft gedaan. De Vrijmaking leverde daar iets op van ‘nooit meer tuchtmaatregelen’. Toen later het christelijk geloof echt ter discussie kwam deed men niets, met alle gevolgen van dien. In onze kerken proef ik iets van ‘het mag niet over de leer gaan, want dan kon het wel weer eens op een kerkscheuring uitdraaien’. Er is een enorme krampachtigheid om toe te geven dat we feitelijk in meerderheid een andere positie innemen dan twintig jaar of meer geleden. Intussen heeft dit, ergens net als in de Gereformeerde Kerken, een averechtse uitwerking. Er is een sfeer ontstaan waarin zaken systematisch niet doorgesproken worden. Er hangt een onmiskenbare geur van onoprechtheid rond generale synodes die anders beslissen dan vroeger zonder dat te verantwoorden. De gang van zaken rond het Liedboek voor de Kerken is er het beste voorbeeld van. Zonder een beargumenteerde afwijzing van de onzin die daarover in de jaren zeventig en tachtig gedebiteerd is zijn er grote delen uit vrijgegeven. Dat is vragen om problemen.

Kijk, daar (lees even niet de populaire woorden 'van de onzin') heb je hetzelfde waar ik met betrekking tot de GKv op gewezen heb in 'Stiekem afscheid genomen van de leer over de kerk'. Ik stelde daar nog de vraag:

En de vraag komt natuurlijk ook naar voren: zijn er nog meer leringen geweest van andere geloofsstukken waar men in het geheim afscheid van heeft genomen?

Ik had toen in dit verband in m'n achterhoofd ook al het Liedboek voor de Kerken. Daarin was natuurlijk geen relatie meer met de gereformeerde leer, integendeel! Veel erger vind ik nog dat men zich ook in dit verband in de GKv daarover opnieuw niet heeft verantwoord, maar zelfs net iets te hard heeft geroepen: 'we zijn niet veranderd in de leer'. Ik begin er nu wel iets meer van te begrijpen. Het lijkt er op dat men de gereformeerde belijdenis heeft geïsoleerd, deze eigenlijk vacuüm heeft verpakt en stilzwijgend afgesproken: pas op, niet uitpakken, anders bederft het.
Als de levende verbinding met de gereformeerde leer verloren is gegaan, wordt het tekenen van een ondertekeningsformulier uiteindelijk vanzelfsprekend een formaliteit. En als die verbinding er niet meer is, zijn al die veranderingen - die men in het verleden pertinent heeft afgewezen -  wel begrijpelijk, maar helemaal op zichzelf komen te staan: geen relatie met Schrift en Belijdenis. En wat niet voorkomt uit geloof, komt voort uit ongeloof.
Tenslotte is men ook niet meer in staat om van de belijdenissen de relevantie te (h)erkennen voor de 21e eeuw.

Zonde!

Iedereen die iets nieuws zegt, krijgt snel het verwijt tegen de confessie in te gaan
Het grote gevaar in een traditionele kerk, is dat bekende woorden, zinnen, raken ingesleten. Een paar heel eenvoudige voorbeelden: moeten wij nog goede werken doen? Of: ben je nog geneigd tot alle kwaad? Of: ben je al wedergeboren? En: word je ook beloond voor je goede werken? Kan daar in eigen woorden een antwoord op volgen? (En is het antwoord dan ook nog goed?) En als je deze vragen nu in eigen woorden stelt, waarbij men niet meer de link kan leggen met de genoemde vragen, welke antwoorden krijg je dan?
Het mooie van K. Schilder was (en m.i. is het dat nog steeds) dat hij de gereformeerde leer op een heel verfrissende wijze kon brengen. Hij kon in andere bewoordingen haarscherp aangeven wat gereformeerd was. Daarbij bleef hij wel overtuigd heel dicht bij de Schriften en de gereformeerde belijdenis. Je bereikt daarmee dat mensen van hun (voet)stuk worden gebracht en geconfronteerd worden met het Evangelie. Vanzelfsprekende gedachten worden onderuit gehaald. Zo kan de gereformeerde leer weer over de hele linie opnieuw doorleefd worden. Zodat het weer een normale, dagelijkse levenshouding wordt van ons.
Eerlijk gezegd heb ik ook niet gemerkt in de GKv dat er een taboe lag op het tegen-de-confessie-in-gaan bij gemeenteleden. Wel bij de bizondere ambtsdragers (m.n. de dominees) en helemaal in de kerkelijke vergaderingen in de jaren '90 en begin jaren '00. Formeel moest het allemaal kloppen, ook al ging de inhoud helemaal niet echt in op de kern van de bezwaarschriften. Als alle zinnen van de rapporten van de kerkelijke vergaderingen maar niet tegen Schrift en Belijdenis in gingen, dan was het goed. En van belang was om van de goede intentie van elkaar uit te gaan - zo liet je het wel uit je hoofd om iemand aan te spreken op afwijking van Schrift en Belijdenis.
Als de gereformeerde confessie niet meer eigen wordt gemaakt, niet meer je eigen overtuiging is, dan worden andere bewoordingen van de inhoud al snel als bedreigend ervaren. Hier geldt overigens dat je met grote zorgvuldigheid wel op één lijn blijft met Schrift en Belijdenis. Niet voor de formaliteit, maar juist inhoudelijk, omdat je er van harte achter staat!
Aan de andere kant moet er natuurlijk wel de ruimte zijn om ook de tucht positief te aanvaarden als je metterdaad tegen de confessie in gaat. Ook dat dient tot behoud! Ook daar mag geen taboe op liggen. Wel weer met grote zorgvuldigheid.

Ik kan het niet laten
nog even iets te zeggen in dit kader tegen de bezwaarden in de GKv over de formele kant van de GKv en of er ook sprake was van dwang om te zondigen in de GKv. Ds. H.J.C.C.J. Wilschut (eindredacteur gereformeerdekerkblijven.nl) schreef in 2010 een brochure onder de titel Afscheiding?, met als subtitel Over oproepen om zich van de GKv af te scheiden. Hij schrijft daarin dat bij verval de eerste roeping is niet weglopen maar oproepen tot bekering en pleiten voor het alleenrecht van het Woord. En als die ruimte er niet meer is of ontnomen wordt, of wanneer je gedwongen wordt mee te doen met zonde en ongerechtigheid dan moet toch de roeping kerk-zijn gehoorzaamd blijven, ook al betekent dat een kerkelijke breuk.
De grens ligt, volgens Wilschut, daar waar je wordt buitengesloten of waar je door te blijven, mede verantwoordelijk wordt voor goddeloosheid. Hij concludeert o.a.: Pas bij bederf over heel de linie en buitensluiting van degenen, die opkomen voor Gods Woord wordt een kerk valse kerk. Een dwalende kerk is nog geen valse kerk. En: In dat licht kun je onmogelijk de GKv als valse kerk aanmerken en met bijbelse grond tot afscheiding oproepen.
Een paar punten mijnerzijds:

  • als de leer al jaren geleden stiekem is veranderd, ben je ook daar mee verantwoordelijk voor;
  • als de dwalingen uit de liedboekliederen week in week uit op de lippen en in de oren worden gelegd van de kerkgangers (NB dit is vele malen erger dan een dominee die af en toe een dwaalleer verkondigt), is er al vanaf de jaren '90 wel degelijk sprake van dwang, bovendien hebben deze dwalingen desastreuze gevolgen voor de secularisatiegolf in de GKv, ook daar ben je mee verantwoordelijk voor;
  • als in de kerk de sfeer heerst van ‘het mag niet over de leer gaan, want dan kon het wel weer eens op een kerkscheuring uitdraaien’, is enerzijds de kans op buitensluiting uitermate gering geworden en anderzijds legt deze houding - bij een sterk veranderende cultuur - een enorme druk op grote (zogenaamde) niet-theologische veranderingen - wat ook zichtbaar is geworden vanaf de jaren '90;
  • ook in de PKN is er ruimte en die ruimte wordt ook niet meer ontnomen, daar word je ook niet buitengesloten en is er ook geen bederf over HEEL de linie.

In 2012 schrijft hij nog weer anders, namelijk dat verootmoediging en bekering een betere weg is dan meteen om afscheiding en een nieuwe vrijmaking te roepen. Die kant moet men z.i. helemaal niet op. Als blijven je onmogelijk wordt gemaakt - en dat is volgens hem echt het criterium - dan is er binnen de gereformeerde gezindte nog plek genoeg waar je als gereformeerde belijder heen kunt.
Zo houd je een kerk formeel in stand, met papieren die formeel in orde lijken, maar geen unieke bestaansgrond meer heeft. Met de verwijzing naar de gereformeerde gezindte wordt de praktijk uiteindelijk dat mensen op zoek gaan naar een dominee die preekt zoals zij dat wensen. Er wordt zo - wellicht onbedoeld - een restaurantgedachte gepromoot waar een ieder individueel zelf bepaalt welke ober en welk menu hij neemt in welk restaurant, als er maar een G op staat. En omdat verandering van spijs doet leven, pak je de volgende keer gewoon een andere ober met een ander menu in een ander restaurant. Past wel goed in dit individualistisch (eig. subjectivistisch) tijdperk.
Maar als die unieke bestaansgrond voor een kerk verdwenen is, wat voor zin heeft het dan nog überhaupt om als kerk op jezelf te blijven staan?

Conclusie
Ik weet dat er veel kan worden ingebracht tegen Stroom Amsterdam, maar ik ben er van overtuigd dat er nog veel meer kan worden ingebracht tegen de GKv mede op basis van bovenstaande gegevens. Maar zo gezien als hier boven is Stroom Amsterdam eerder bezig met een reformatorisch proces en de GKv al vanaf de jaren '90 in een deformatorisch proces.
Daarom kan ik me vooralsnog niet aan de indruk onttrekken dat Stroom Amsterdam dichter bij oergereformeerde uitgangspunten zit dan menig GKv kerk.

Gelukkig zijn er ook vanaf 2003 gereformeerde kerken die - wat de leer betreft - dezelfde zijn gebleven, op dezelfde grondslag - onder leiding van de Heilige Geest - de kerk hebben voortgezet. Zij reformeerden, zij bekeerden zich, zij gaven de Schrift weer het eerste Woord, zij lezen de gereformeerde belijdenisgeschriften vanuit Gods Woord, zij beoordelen de wereld, de cultuur, de mensen, de erediensten weer opnieuw vanuit Gods Woord.

Heerlijk om gereformeerd te zijn! Dan pas sta je in de ruimte!! Dan komen ook weer de gereformeerde belijdenissen tot leven!!!


Laatst aangepast op donderdag 25 oktober 2012 07:44  

Nieuws

Een brief van GKv kerkenraad Capelle aan den IJssel over M/V en ambt

De kerkenraad van de GKv Capelle aan den IJssel heeft in een brief de gemeente laten weten hoe hij de besluiten van de synode beoordeelt over M/V en ambt. Deze brief heeft de kerkenraad gepubliceerd... [More...]

DEZE LEZING GAAT NIET DOOR Dr. Pieter Boonstra op 12 jan. te Ten...

Vandaag (12/1 om 0:00 uur) ontvingen we het volgende bericht. Door persoonlijke omstandigheden konden we dit bericht niet eerder publiceren. Vanavond 11 januari kregen wij (kerkenraad GKv Ten... [More...]

Een nieuwe website uit GKv over bezinning vrouw en ambt

Gisteravond is de site online gegaan inzake de bezinning die achter de schermen gaande is rond MV en ambt. Deze site is opgericht door een aantal predikanten, een zuster en een broeder uit de... [More...]

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]