Werken aan eenheid

van gereformeerde - 3FvE of WS - kerken en groepen in Nederland e.o.

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Artikelen Zorgen over GKv Gereformeerdekerkblijven.nl: publicatie als nodig, werkt aan brief GS Ede 2014

Gereformeerdekerkblijven.nl: publicatie als nodig, werkt aan brief GS Ede 2014

E-mailadres Afdrukken PDF
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Gereformeerdekerkblijven.nl publiceerde een paar dagen geleden het volgende nieuwsbericht:

Dit is de eerste editie van onze website die na de zomervakantie verschijnt. Anders dan in de vorige twee seizoenen zal niet meer een tweewekelijkse editie verschijnen, maar zal er worden gepubliceerd wanneer dat mogelijk en nodig is. De medewerkers aan deze site zullen de komende tijd vooral de energie stoppen in  het werken aan een brief, gericht aan de GS Ede 2014. Een eerste concept daarvoor zal in de loop van deze maand op de site geplaatst worden. Er kan dan op gereageerd en over meegedacht worden. In de tijd erna zal verder gewerkt worden aan het concreet verder invullen ervan, naar aanleiding van zaken die op de GS behandeld zullen worden. Meer informatie hierover en toelichting erop, zal binnenkort op deze site verschijnen.

Bron: 07-09-2013 gereformeerdekerkblijven.nl

 


Op 28 september publiceerde Gereformeerdekerkblijven het volgende nieuwsbericht:

 

Onder het kopje ‘brief aan GS Ede 2014’ vindt u een eerste concept van een brief die naar de komende generale synode gestuurd zal worden. Daaraan vooraf vindt u informatie over de manier waarop u op dit concept kunt reageren of daarmee uw instemming kunt betuigen. Het is dus nog een document in de groei. De komende tijd zal verder gewerkt worden aan het nader aanvullen en invullen ervan, naar aanleiding van zaken die op de GS behandeld zullen worden (bijv. inzake de voorstellen met betrekking tot vrouw en ambt).

Hieronder de concept-brief na de samenvatting van de gestelde vragen:

Ondergetekenden van de brief vragen om duidelijkheid van de synode. Zij stellen de volgende vragen:

  1. Zijn de gereformeerde kerken nog steeds kerken die herinnerd mogen en moeten worden aan het nakomen van de beloften die zij inzake hun gereformeerde grondslag hebben gegeven?
  2. (Over de bezwaren tegen S. Paas en Koert van Bekkum) Bent u bereid, niet alleen op ons verzoek, maar evenzeer op dat van de buitenlandse zusterkerken te bevorderen dat er alsnog een duidelijk antwoord op de ingebrachte bezwaren wordt geformuleerd?
    Ook wij vragen u om een bevestiging van de betrouwbaarheid van de Heilige Schrift zoals onze confessie zich daarover uitspreekt in de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 3-7.
  3. Onze concrete vraag met betrekking tot de huidige waardering van de nieuwe oecumenische contacten is: Wilt u ons duidelijk maken dat deze waardering geen breuk betekent met ons kerkelijk verleden waarin wij – met al ons falen in het waarderen van Gods werk buiten onze eigen kerkgrenzen – toch gehoor wilden blijven geven aan de eis van de Heilige Schriften om te onderscheiden tussen wat kerk mag heten en wat niet?
  4. Wilt u zowel in de nieuwe Kerkorde als in uw besluitvorming ten aanzien van liturgische zaken, duidelijk laten uitkomen dat het onderwijs in de Schriften aan de hand van de Heidelbergse Catechismus een verplichting blijft voor de kerken en daarom niet kan worden overgelaten aan plaatselijke kerken en/of bij voorkeuren van hun predikanten? Daarvoor zal het ook nodig zijn dat de regel dat de gemeente twee keer op zondag voor een eredienst bij elkaar geroepen wordt, niet in de definitieve Kerkorde gerelativeerd zal worden door op te merken dat dit ‘als regel’ dient te gebeuren zoals nu in de Kerkorde –eerste lezing gebeurt.
  5. Omdat met name het uitoefenen van tucht, of liever het niet uitoefenen ervan meer dan één gemeente in ernstige verdeeldheid heeft gebracht, vragen wij aan uw vergadering het volgende: Wilt u uitspreken dat er geen reden is van kerkelijke censuur af te zien in de hierboven genoemde gevallen, waarin broeders en zusters, getrouwd of ongetrouwd, hun lichaam niet rein bewaren?

 

Brief aan GS Ede 2014

Hieronder vindt u een concept-brief die wij zouden willen zenden naar de a.s. generale synode, bijeen te komen in Ede 2014.
Als u het met de teneur van deze brief eens bent, vragen wij om uw handtekening. Het kan zijn dat u aanmerkingen hebt op deze brief, of ook dat de rapporten die op deze synode zullen dienen, bv. inzake het al of niet toelaten van vrouwen tot het ambt in de kerk, een aanvulling of verandering van onze brief noodzakelijk maken. Stemt u met ons streven in, stuur dan uw naam plus woonplaats en emailadres op naar ons via de contact-link van deze site.
Voordat wij (in de loop van december) de brief naar de a.s. generale synode sturen, ontvangen allen die in principe hun handtekening gegeven hebben alsnog de definitieve tekst. Dan beslist u of u wel of niet uw toegezegde handtekening handhaaft.

—————————————————————-

CONCEPT VOOR BRIEF AAN GENERALE SYNODE 2014

Geachte vergadering, eerwaarde en weleerwaarde broeders,

U bent allen geroepen en hebt van uw zenders ‘last en volmacht’ ontvangen om namens de gereformeerde kerken in uw ressort de zaken te bespreken en besluiten die aan de generale synode zijn opgedragen vanuit de kerken. En dit ‘als waren de kerken zelf in haar geheel in de Generale Synode aanwezig’. Wij realiseren ons dat u uw opdracht moet uitvoeren terwijl de onderlinge verdeeldheid binnen het kerkverband steeds groter wordt. Die verdeeldheid raakt ook steeds vaker de grondslagen voor echt gereformeerd kerkelijk leven: het gezag van Gods Woord en de gebondenheid aan de drie formuleren van eenheid.

Ondergetekenden wenden zich tot uw vergadering om duidelijkheid te vragen in zaken die in de kerken verdeeldheid hebben gebracht. Er liggen vanuit de kerken en via deputatenrapporten diverse zaken op uw tafel, waarbij die verdeeldheid aan de oppervlakte komt. Concreet willen wij u de volgende vragen voorleggen:

1. Wij nemen aan dat alle gereformeerde kerken en al haar voorgangers, in welk verband zij voor de kerk (kerken) ook actief zijn zich verenigd moeten weten door hun binding aan de gereformeerde belijdenisgeschriften. Het lijkt misschien of we een open deur intrappen, want de genoemde verplichting is immers schriftelijk duidelijk vastgelegd en werd, zolang als de Gereformeerde Kerken in Nederland bestaan, ook algemeen nagekomen. Maar dit is uiteraard nog geen garantie dat dit in de praktijk van het kerkelijk leven vandaag nog zo beleefd wordt. Nu kan een predikant, ds. W. van der Schee, op zijn website schrijven dat ‘de tijd van het handhaven van belijdenissen en kerkordes is onontkoombaar verleden tijd’ is. Had hij geschreven dat er meer is dan een formele verplichting, dan zou niemand bezwaar aantekenen. Maar dat schreef hij er niet bij.
Een verder signaal van verslappende interesse voor een strikte binding aan de confessie was de moeite rond de missionaire gemeente Stroom te Amsterdam, die zelf reeds te kennen gaf van haar ambtsdragers geen instemming met de belijdenisgeschriften te vragen. Toch wilde zij (aanvankelijk) wel een plaats binnen het verband van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Deze gemeente wilde ook de discussie afwachten die er binnen de classis Amsterdam-Leiden over het ondertekeningsformulier gevoerd werd. Ondertussen zal uw vergadering zich net als uw voorgangers moeten buigen over de financiële steun die namens de gezamenlijke kerken aan dit project gegeven wordt.
Reeds deze signalen geven ons de vrijmoedigheid om van u duidelijkheid te vragen: Zijn de gereformeerde kerken nog steeds kerken die herinnerd mogen en moeten worden aan het nakomen van de beloften die zij inzake hun gereformeerde grondslag hebben gegeven?

2. Binnen de kerken zijn er ook vragen gerezen over het gezag van de Heilige Schriften, met name inzake hun historische betrouwbaarheid. Van verschillende kanten werd bezwaar gemaakt tegen de benoeming van dr. S. Paas als docent aan de Theologische Universiteit te Kampen, op grond van uitspraken die hij o.a. in zijn dissertatie ‘Schepping en oordeel’ had gedaan. Geen van de bezwaarden heeft ooit een materieel antwoord ontvangen op de ingediende theologisch-exegetische bezwaren die zij tegen zijn opvattingen hadden ingebracht. Wel is er door rector en secretaris van de Theologische Universiteit in De Reformatie van 28 april 2009 toegezegd dat er een verklaring zou komen die verband hield met genoemde bezwaren. Maar die verklaring is er nog steeds niet. Er werden aan de Universiteit enkele studiedagen gehouden die de verwachting wekten dat docenten aan deze Universiteit op de bezwaren zouden ingaan. Maar in de verslagen van de toespraken is van een gericht antwoord niets te vinden.
De situatie werd nog gecompliceerder toen in 2010 aan deze Universiteit de dissertatie van Koert van Bekkum ‘From Conquest to Coexistence’ verdedigd werd. Volgens de schrijver hoeft het zonnewonder uit Jozua 10 (‘Zon sta stil boven Gibeon, maan blijf staan boven de vlakte van Ajalon’) niet echt zo gebeurd te zijn – een opvatting die voordien onder de gereformeerde theologen nergens gevonden werd. Zij gingen allen uit van het feit van dit wonder, zoals bv. H. Bavinck stelt in zijn Gereformeerde Dogmatiek (II7,446). Het was opvallend dat na de promotieplechtigheid twee docenten aan de Universiteit de opvatting van Van Bekkum op exegetische gronden  publiek afwezen.
Ze deden dit in een ‘Ingezonden’ in het Nederlands Dagblad van 9 april 2010, en in het artikel ‘De langste dag’, in De Reformatie van 9 april 2010. Des te teleurstellender was het hoe één van hen, dr. E.A. de Boer, later (in 2012) reageerde op een andere aanval op de historiciteit van wat de Schrift vertelt. G. van den Brink en C. van der Kooi hebben in hun Christelijke Dogmatiek een zeer aanvechtbaar beeld geschetst van de zondeval. Zij suggereren (op p. 278) een eerste mensensoort van zo’n 5000 á 10.000 mensen die zich bewust werden van hun goddelijke bestemming waarbij de mogelijkheid ontstond ‘er willens en wetens van af te wijken’. Die eerste mensen moeten ‘een primitief moreel besef’ gehad hebben ‘waarbij ze zich (hoe vaag ook) bewust waren van goed en kwaad in het licht van Gods gebod’. De Boer reageert er zo op: “Adam en Eva kan je je indenken als clanhoofden van de eerste groep mensen. Ik vind dit een mooi voorbeeld van gesprek tussen theologie en natuurwetenschappen en van debat binnen de theologie om antwoorden te vinden op vragen van nu. Of je de oplossingsrichting aanvaardt of niet, het dogmatisch denken mag de ruimte krijgen” (De Reformatie van 28 dec. 2012, p. 127).

Het moet ons iets zeggen dat zowel de zusterkerken in Australië alsook in Canada zich erover hebben beklaagd dat zij geen materieel antwoord hebben gekregen op de bezwaren die zij tegen de beide dissertaties hadden geformuleerd. Zo schrijft de Generale Synode van de Canadese Gereformeerde Kerken in haar Vermaanbrief (!) d.d. mei 2013, dat zij in de antwoorden van onze deputaten geen enkele aanwijzing hebben gezien dat hun zorgen herkend en inhoudelijk beantwoord zijn.
Wat wij u met betrekking tot dit tweede onderwerp willen vragen is het volgende: Bent u bereid, niet alleen op ons verzoek, maar evenzeer op dat van de buitenlandse zusterkerken te bevorderen dat er alsnog een duidelijk antwoord op de ingebrachte bezwaren wordt geformuleerd? U kunt toch niet volstaan met de mededeling dat deputaten en andere commissies serieus de ingebrachte bezwaren hebben getoetst en te licht bevonden! De kerken mogen om duidelijkheid vragen hoe er in Kampen geoordeeld wordt over belangrijke kwesties als de historiciteit van de uittocht uit Egypte, de intocht in Kanaän, de wonderbaarlijke val van Jericho en de zonnestilstand in Jozua’s dagen. Ook wij vragen u om een bevestiging van de betrouwbaarheid van de Heilige Schrift zoals onze confessie zich daarover uitspreekt in de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 3-7.

3. Misschien is op geen enkel punt de omwenteling in de vrijgemaakt-gereformeerde wereld groter dan in de visie op de kerk van Jezus Christus. Vroeger was er een voortdurende en veel omvattende kritiek op ongeveer alle niet-vrijgemaakt-gereformeerde kerken. Tegenover de soms ongelimiteerde kritiek van vroeger doet zich thans het omgekeerde voor. Wie nog over vrijzinnigheid in de Protestante Kerk Nederland begint, kan uit de mond van de voorzitter van onze Deputaten voor Kerkelijke eenheid (DKE) te horen krijgen dat de vrijzinnigheid in snel tempo terrein verliest. Terwijl we met onze buitenlandse zusterkerken inmiddels moeilijk kunnen converseren als het over geschilpunten gaat die (ook) zij hoog opnemen, lijkt het er soms op alsof er nog nauwelijks obstakels zijn om zelfs de PKN als ware kerk te begroeten.
We zijn aan een intensief contact met veel Nederlandse kerken begonnen binnen de zgn. ‘Nationale Synode van Dordrecht’. De geestelijke basis daarvoor werd gevonden in een smal geloofsgetuigenis, dat lijkt op een verkorte weergave van de Apostolische Geloofsbelijdenis. Intussen lijkt onze eigen gereformeerde confessie, die een bewuste keuze vraagt vóór de ware en tégen de valse kerk tot een dode letter te worden. Wat betekent onze confessie op het genoemde punt nog als wij enthousiast moeten zijn over de huidige ontwikkeling naar eenheid, zonder dat duidelijk zichtbaar gemaakt wordt waarom wij gereformeerde kerken zijn en dat ook behoren te blijven?
Onze concrete vraag met betrekking tot de huidige waardering van de nieuwe oecumenische contacten is: Wilt u ons duidelijk maken dat deze waardering geen breuk betekent met ons kerkelijk verleden waarin wij – met al ons falen in het waarderen van Gods werk buiten onze eigen kerkgrenzen – toch gehoor wilden blijven geven aan de eis van de Heilige Schriften om te onderscheiden tussen wat kerk mag heten en wat niet?

4. Op de kerkdiensten onder ons wordt veel kritiek geleverd, door de een omdat ze te ouderwets, door de ander omdat ze te modern worden gevonden. De vrijheid van de plaatselijke kerken om zelf de wensen van (een deel van) de gemeenteleden te volgen, is groot. Van een eenheid in eredienst in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) is moeilijk meer te spreken. Bovendien is het ons allen bekend dat vrijwel overal het kerkbezoek afneemt, omdat velen menen met één dienst per zondag te kunnen volstaan. Ook zijn er al een aantal kerken die de tweede eredienst deels of geheel geschrapt hebben of dat aan het overwegen zijn.
Hoewel hier een hele serie vragen te stellen zou zijn, willen we u één onderwerp voorleggen.
Al meer dan vier eeuwen hebben de gereformeerde kerken het onderwijs in de christelijke leer gekoppeld aan de uitleg van de Heidelbergse Catechismus. Naast verkondiging in de morgendienst was er het onderwijs in deze Catechismus tijdens de middagdienst. Maar de laatste tijd ervaren velen dit onderwijs niet meer als een zegen. Catechismusprediking kan als ‘maar’ een vorm eventueel worden ingewisseld of zelfs afgeschaft. Anderen gaan zover niet, maar nemen wel de vrijheid om de geregelde Catechismusprediking te vervangen door vormen van leerdienst, waarbij het met name de voorgangers zij die bepalen welke onderdelen van de leer aan de orde zullen worden gesteld.
Wij menen dat hier vergeten wordt, hoe in het Nieuwe Testament de missionaire verkondiging van het evangelie gevolgd wordt door een nadere ontvouwing van de heilsboodschap. Naast de opdracht om te verkondigen, is er ook een blijvende opdracht om te onderwijzen en aan de gemeente ‘al de raad Gods’ te verkondigen. De Heidelbergse Catechismus biedt ons daarvoor een kerkelijk geijkte en dus bovenpersoonlijke keuze van de hoofdzaken in het christelijke geloof, met verwijzingen naar de Schrift.
Wij willen u daarom de volgende vraag stellen: Wilt u zowel in de nieuwe Kerkorde als in uw besluitvorming ten aanzien van liturgische zaken, duidelijk laten uitkomen dat het onderwijs in de Schriften aan de hand van de Heidelbergse Catechismus een verplichting blijft voor de kerken en daarom niet kan worden overgelaten aan plaatselijke kerken en/of bij voorkeuren van hun predikanten? Daarvoor zal het ook nodig zijn dat de regel dat de gemeente twee keer op zondag voor een eredienst bij elkaar geroepen wordt, niet in de definitieve Kerkorde gerelativeerd zal worden door op te merken dat dit ‘als regel’ dient te gebeuren zoals nu in de Kerkorde –eerste lezing gebeurt. Met de tweede eredienst zal anders ook het onderricht in de leer uit de kerkdiensten verdwijnen!

5. Ook op moreel gebied heeft de kerk haar taak, zoals uit het derde kenmerk van de kerk duidelijk is: Zij oefent de tucht in de gemeente om de zonden te bestraffen (art. 29 Ned. Geloofsbelijdenis). Het is ons allen bekend wat het doel van deze tucht is. Zij bestraft de zonde en roept de zondaar op tot bekering. Geeft men aan die oproep gehoor, dan is de vreugde groot, omdat hij of zij door de kerk (weer) aangenomen mag worden als lid van Christus en van zijn gemeente (Heid. Catechismus, antw. 85).
Het is bekend dat deze tucht in allerlei zaken vaak gebrekkig, maar soms ook nauwelijks of in het geheel niet geoefend wordt. Hoe meer de ‘wereld’ in de kerk binnendringt, hoe zwaarder het de kerk valt tucht te oefenen.
Wij leggen aan uw vergadering één zaak voor, die wij exemplarisch mogen noemen voor de huidige situatie. Tot voor kort was de Bijbelse norm voor de kerkenraden met betrekking tot huwelijk en seksualiteit helder. Een homoseksuele relatie werd afgewezen als strijdig met het huwelijk, dat God had ingesteld voor eenheidsbeleving van man en vrouw in lichamelijke en geestelijke zin. Homoseksualiteit komt niet overeen met Gods oorspronkelijk scheppingsdoel. Volgens de Bijbel is seksuele gemeenschap exclusief verbonden aan de relatie tussen man en vrouw binnen het huwelijk. De moeite die zich hier voordoet, is overigens niet beperkt tot homoseksueel verkeer, maar heeft ook betrekking op heteroseksueel verkeer vóór of buiten het huwelijk.
Uw laatste synodes wezen in gevallen die aan haar werden voorgelegd op de macht van satan en op de zuigkracht van de zonde. Een kerkenraad kan, aldus de synode, in zijn herderlijke zorg voor hen die gaan samenwonen niet anders dan met grote ernst waarschuwen voor de onderschatting van de zuigkracht van de verleiding en voor overschatting van de eigen weerbaarheid tegen die verleiding (Acta GS 2008 art. 52).
Ook de generale synode van Harderwijk 2011 sprak in dezelfde geest. Wie niet bereid is zich te onderwerpen aan de terechtwijzing die de kerkenraad liet uitgaan, kan niet worden toegelaten aan het heilig avondmaal. Elke avondmaalsviering, aldus deze synode, is voor de avondmaalsganger een herhaling en bekrachtiging van iemands geloofsbelijdenis. Het Avondmaalsformulier zegt toch o.a. dat zij die ‘getrouwd of ongetrouwd hun lichaam niet rein bewaren’ geen toegang hebben tot de viering van het avondmaal. Aldus ook de synode van Harderwijk (art.3 van de Handelingen van de GS 2011).
Nu is aan allen bekend dat via een congres over homoseksualiteit aan de Theologische Universiteit te Kampen in 2012 de gedachte heeft postgevat, dat tuchtoefening hier niet, of in elk geval tijdelijk niet (gedurende onze noodzakelijk geachte bezinning op deze problematiek) op haar plaats zou zijn (zie nu ook A.L.Th. de Bruijne, Open en kwetsbaar, Barneveld 2012, p. 63v.).
Wat ons goed voor geest staat, is de moeite die (ook) aan tuchtoefening in zaken als samenwonen voor en zonder huwelijk, of aan het samenwonen van homoseksuelen en lesbiennes verbonden is. Is er niet op gewezen dat we vaak mild zijn in geval van overspel en echtscheiding, terwijl we bij mensen die homoseksueel leven meteen weten dat er tucht geoefend moet worden? Toch is de oplossing niet om dan mild in alle gevallen te zijn door géén kerkelijke censuur te oefenen. Wij hebben met Gods gebod te maken dat in alle gevallen zowel om barmhartigheid voor zondaars, maar tegelijk ook alle eerlijkheid en beslistheid in het aanwijzen van de zonde vereist. En gehoorzaamheid aan het gebod van God heeft voorrang boven onze genegenheid voor zondaars die met hun zonde  niet wensen te breken. De Here Jezus is ons voorbeeld. Hij bestrafte de Farizeeën wegens hun koude en onbarmhartige opstelling tegenover de overspelige vrouw. Maar onze Heiland verzuimde niet ook tegen deze vrouw te zeggen: ‘Ga naar huis, en zondig vanaf nu niet meer’(Joh. 8,11).
Omdat met name het uitoefenen van tucht, of liever het niet uitoefenen ervan meer dan één gemeente in ernstige verdeeldheid heeft gebracht, vragen wij aan uw vergadering het volgende: Wilt u uitspreken dat er geen reden is van kerkelijke censuur af te zien in de hierboven genoemde gevallen, waarin broeders en zusters, getrouwd of ongetrouwd, hun lichaam niet rein bewaren?

Aan onze vragen om duidelijkheid verbinden wij twee opmerkingen:

1) Het kan zijn dat onze vragen, met hun ondertekening door broeders en zusters in plaats van door kerkenraden en andere kerkelijke vergaderingen, voor nadere bestudering door uw vergadering niet in aanmerking komen. Wie argumenten zoekt om aan onze brief geen aandacht te geven, zal ze zeker vinden. Met onze brief stemmen velen in die met hun zorgen of bezwaren gepoogd hebben de kerkelijke weg te gaan – naar kerkenraden, classes of ook naar een synode. Zij kregen nauwelijks of geen gehoor. Hun ondertekening van deze brief aan uw vergadering om duidelijkheid is een misschien  wanhopige poging alsnog gehoor te vinden. Maar zij vragen om duidelijkheid vanwege hun liefde tot Christus en uit dankbaarheid voor wat zij in de gereformeerde kerken soms een leven lang ontvangen hebben.

2) Wij beseffen dat uw vergadering een zware taak wacht. Wees ervan verzekerd dat wij en vele anderen voor u bidden om de kracht van de Geest van Jezus Christus! Onze brief is geboren uit grote verontrusting over de gang van zaken in de kerken. Maar tegelijk is het onze hartelijke begeerte dat wij in het spoor van uw besluiten samen gereformeerde kerken mogen blijven!

In verbondenheid aan u allen,

Uw broeders en zusters in Christus,


 

Bron: 28-09-2013 gereformeerdekerkblijven - Brief aan GS Ede 2014

Laatst aangepast op vrijdag 23 mei 2014 22:17  

Nieuws

Een nieuwe website uit GKv over bezinning vrouw en ambt

Gisteravond is de site online gegaan inzake de bezinning die achter de schermen gaande is rond MV en ambt. Deze site is opgericht door een aantal predikanten, een zuster en een broeder uit de... [More...]

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Boekaankondiging Gelukkig geen mythe - ds. Rob Visser

Als alles goed is zal half september het boek over Genesis 1-11 beschikbaar zijn. De titel is; Gelukkig geen mythe. In dit boek wordt Genesis 1-11 vers voor vers besproken. Deze hoofdstukken zijn... [More...]

Ds. E. Heres - Lucy of Adam

Een andere 'hermeneutische lens' De aanvallen op het scheppingsgeloof dat gebaseerd is op het geopenbaarde Woord van God worden steeds heftiger.  Het boek dat in deze maanden veel aandacht krijgt... [More...]

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC schorst de GKv als lid

De ICRC (International Conference of Reformed Churches) te Jordan (Ontaria, Canada) heeft vandaag, 17 juli 2017, besloten om de GKv (Gereformeerde kerken vrijgemaakt) als lid te schorsen... [More...]

Di. Alko Driest, Jan Haveman, Pieter Schelling en Aryjan Hendriks...

UPDATE 20-07-2017 Emeritus ds. Alko Driest en ds. Jan Haveman mailden op 13 juli een brief naar alle kerkenraden in Noord-Nederland met de vraag om in ieder geval tot de eerstkomende Generale... [More...]

Referaat ds. H.G. Gunnink d.d. 12 juli 2017

Voorlichting, bijeenkomst Bedum (Maranathakerk, Grotestraat) De bijgevoegde presentatie is zakelijk van opzet. Daarom is het belangrijk om geen moment te vergeten, dat het gaat over voluit... [More...]

Boekbespreking 'HIJ en wij' - van ds. E. Hoogendoorn

In Weerklank - een gereformeerd maandblad uit de GKN - jaargang 5 nr. 3 schreef ds. E. Hoogendoorn onderstaande boekbespreking van 'HIJ en wij' met de ondertitel ‘Oriëntatie in de actuele situatie... [More...]

Enquete

Predikanten, ouderlingen en diakenen zijn in belijdende gereformeerde kerken gebonden aan
 

Nieuwsbrief

Naam:

E-mail:

Gereformeerd?

Grondlijnen in de liturgie (Ds.dr. R.D. Anderson)

Op zijn weblog anderson.modelcrafts.eu vonden we een artikel (laatste wijziging 12 september 2012) van ds. Andersen (FRCA) over de grondlijnen van de liturgie. Enkele citaten: Als inleiding wil ik... [More...]

De GKN zetten het gesprek voort met DGK over functioneren fundament...

De GKN hebben op de Generale Synode d.d. 18 maart 2017 besloten om het oriënterende gesprek met DGK voort te zetten. Nu samen met afgevaardigden van DGK op 17 februari jl. is vastgesteld dat alleen... [More...]

Blijdschap over positief gesprek DGK en GKN 17 februari

Positief gesprek geeft openingen!Op 17 februari 2017 hebben afgevaardigden van DGK (De Gereformeerde Kerken) en GKN (Gereformeerde Kerken Nederland) de tot nu toe gevoerde briefwisseling besproken en... [More...]

Betekenis van het besluit van de GKN over het spreken met de DGK -...

Ik wil graag reageren op wat broeder Trip over dit besluit heeft geschreven. Om zo onnodige obstakels en misverstanden die een eigen leven gaan leiden weg te nemen.   Ook om te laten zien dat de... [More...]

GKN willen uitgestoken hand DGK opnieuw onderzoeken

Een zeer teleurstellend bericht bereikte ons zaterdagavond via de nieuwsbrief van eeninwaarheid.info. De Synode van de GKN heeft besloten om de brief van de GKN aan DGK d.d. 12 maart 2016 toe te... [More...]

De zekerheid van het geloof vs Westminster studie deputaten BBK DGK

In 2014 hebben deputaten BBK (Betrekkingen Buitenlandse Kerken) opdracht gekregen van De Gereformeerde Kerken (DGK) i.c. van de Generale Synode Hasselt 2010-2011 om grondig studie te verrichten... [More...]

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus Westminster meerderheidsrapport BBK DGK

Presbyterianisme en de toegang tot het Heilig Avondmaal versus...

. Ds. Bredenhof - sinds maanden een pastor van de FRCA, Tasmania, Australia - is nog steeds bezig om zich in te werken in de Australische context. Onlangs las hij een autobiografie van J. Graham... [More...]

Ketter!

Ketter!

Dr. Wes Bredenhof, predikant van de Australische Gereformeerde Kerken (Launceston, Tasmania), is meer dan eens voor ketter uitgemaakt! Nee, niet door Rooms Katholieken of Moslims, maar... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 2 (1944-1990)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Versie -16/11: Toegevoegd: deputatenrapport 1967 beoordeling Westminster Confessie door ds. P. van Gurp en ds. C. Stam. PS: Ik heb wel alle Reformatie jaargangen, maar niet het blad Dienst 1957 nr.... [More...]

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel 1 (1834-1944)

De Westminster is een voluit gereformeerd belijdenisgeschrift - deel...

Professor P. Biesterveld die al op 31 jarige leeftijd hoogleraar werd aan de Theologische School in Kampen (1894) en vanaf 1902 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam heeft uitvoerig de... [More...]